LVB.net

LVB.net http://lvb.net/nederlands.php de weblog van Luc Van Braekel nl-be Nucleus CMS v3.22 Creative Commons - Attribution 2.0 Belgium Weblog http://backend.userland.com/rss http://lvb.net/nucleus/nucleus2.gif LVB.net http://lvb.net/nederlands.php http://creativecommons.org/licenses/by/2.0/Subscribe with My Yahoo!Subscribe with NewsGatorSubscribe with My AOLSubscribe with RojoSubscribe with BloglinesSubscribe with NetvibesSubscribe with GoogleSubscribe with PageflakesSubscribe with Live.com Soldes d'été à Gand! http://lvb.net/item/6462
Zeeman, Brugsesteenweg, Gent [foto: Skender].

Ulla Popken, Zonnestraat, Gent [foto: Skender].

De Gentse vestigingen van winkelketens Zeeman en Ulla Popken hangen eentalig Franse affiches in hun etalages. Van Nederlandstalige affiches geen spoor.

Ter attentie van het Nederlandse hoofdkantoor van Zeeman, het Duitse hoofdkantoor of het Belgische hoofdkantoor in Luik van Ulla Popken, volgt hier een uiteenzetting waarom dit in Vlaanderen bij een deel van de publieke opinie overkomt als een provocatie, als een belediging, en waarom dit een commerciële blunder is.
In België is het gebruik van de talen vrij, behalve in de relaties tussen overheid en burgers, waar de taalwetgeving van toepassing is. Dat is de juridische kant van de zaak. Wettelijk is er dus niks mis met die affiches, maar daarmee is de kous natuurlijk niet af.

Honderdvijftig jaar politieke strijd voor gelijke rechten voor het Nederlands, tegen het toenmalige Franstalige overwicht in, heeft littekens nagelaten in het collectieve onderbewustzijn van de Vlamingen. Ja, in Vlaanderen bestaat er een irrationele overgevoeligheid tegen het Frans, die niet bestaat tegen het Engels. Dààrom is een affiche met "jusquà 60% de réduction" iets héél anders dan een affiche met "up to 60% off".

Die overgevoeligheid tegen het Frans bestaat niet alleen bij Vlaams-nationalisten, separatisten of Vlaams Blokkers. Die overgevoeligheid bestaat bij een groot deel van de publieke opinie, bij mensen die niet noodzakelijk politiek geëngageerd zijn, maar die zich wel bewust zijn van de immense offers en inspanningen die meer dan een eeuw lang geleverd zijn om het Nederlands in België de plaats te geven die het verdient. Misschien is dat bij de jeugd anders, maar die leren op school niet meer over de historiek van de taalstrijd. Hoeveel van onze jongeren weten bijvoorbeeld dat talentellingen wettelijk verboden zijn, en waarom dat zo is?

In de Vlaamse Rand rond Brussel komt daar nog een dimensie bij, omdat het Nederlands daar wel bedreigd wordt. Daar draagt elk Frans opschrift bij tot de beeldvorming dat het eigenlijk een tweetalig of overwegend Franstalige streek is, en die perceptie wordt door Franstalige politici als politieke hefboom gebruikt om toegevingen af te dwingen van Vlaamse politici inzake de toepassing van de taalwetgeving of de taalaanhorigheid van die gemeenten. Ook in het buitenland, op Belgische ambassades bijvoorbeeld, komt er een extra dimensie bij. Alles wat daar de bestaande perceptie versterkt dat België een overwegend Franstalig land is met eventueel een Vlaamse minderheid, dient drastisch te worden bestreden. Maar we hadden het dus over Gent, en niet over de Brusselse rand of het buitenland.

Sommige dingen kunnen, andere niet. Van een Franse naam voor een restaurant of café kijkt niemand op. Van commerciële affiches wel. De kust is een speciaal geval. Ik erger me al lang niet meer aan tweetalige of ééntalig Franse opschriften aan de kust. De kust is nu eenmaal een toeristische aantrekkingspool met een sterke Franstalige aanwezigheid. Laat ik het zo stellen dat zolang Nederlandstaligen daar in het Nederlands bediend worden, al de rest kan getolereerd worden. Maar we hadden het dus over Gent, en niet over de kust.

Er bestaan groupuscules zoals het Taal Aktie Komitee (TAK) die niet alleen tegen het Frans in Vlaanderen ageren, maar ook tegen het Engels. Ze hebben bovendien hun strijd voor het Nederlands vastgekoppeld aan een strijd voor separatisme en voor amnestie, waardoor ze zelf niet politiek neutraal zijn. Ik beschouw hun acties dan ook als contraproductief, onverdraagzaam en extremistisch. Ze slaan op dat vlak al even erge imagoblunders als Zeeman en Ulla Popken. En aan Jong N-VA zeg ik: met jullie belachelijke protesten tegen Engelse affiches voeren jullie een achterhoedegevecht waardoor jullie terechte protest tegen Franstalige affiches gemarginaliseerd wordt en ongeloofwaardig is.

Verengelsing heeft géén politieke dimensie, verfransing heeft wel een historisch-sociaal-politieke dimensie. Verengelsing kan in sommige omstandigheden een bondgenoot van de Vlamingen zijn, tegen de dominantie van het Frans. Waar het Nederlands toch niet opgewassen is tegen het Frans, bijvoorbeeld in Brussel, dienen de Vlamingen voor het Engels te kiezen. Elk element dat de perceptie versterkt dat België Franstalig is, is nadelig voor de Vlaamse politieke en economische belangen in het kader van de politieke machtsverhoudingen met de Franstaligen. De perceptie dat het Engels sterk staat in Vlaanderen (en in Brussel) is daarentegen een goede zaak, een kwestie van openheid, internationalisering en globalisering, en in het voordeel van Vlaanderen.

Elke wijziging in de balans en in de machtsverhoudingen tussen het Nederlands en het Frans heeft gevolgen op het vlak van perceptie in binnen- en buitenland, politieke machtsverhoudingen, invloed, export, economie, financiën, demografie. De taalstrijd in België bestaat nog altijd en is springlevend, maar hij draait al lang niet meer om taal als doel op zichzelf. Taal vormt nu gewoon het breukvlak van een politiek-sociaal-economisch spanningsveld in het kader van een machtsstrijd, waardoor verschuivingen in de taalverhoudingen meteen verschuivingen inzake politieke en economische invloed en belangen teweegbrengen.

En dààrom, beste Zeeman en Ulla Popken, zijn Franstalige affiches in Gent een (wellicht onbedoelde, want veroorzaakt door onbekwaamheid of onwetendheid) provocatie, een belediging, maar vooral commercieel masochisme tegen uzelf.

Vierde wet van LVB: het Frans is in Vlaanderen geen politiek neutrale taal, het Engels is dat wel.]]> Belgische actualiteit Luc Van Braekel http://lvb.net/item/6462 Tue, 22 Jul 2008 00:42:16 +0200 Wederkerigheid http://lvb.net/item/6448

België is een land met zware communautaire problemen, maar gelukkig gaat het om een geweldloos conflict. De laatste keer dat er doden in de straten vielen bij een communautair getint politiek conflict, was in 1950 in Grâce-Berleur, naar aanleiding van de koningskwestie. Communautair, omdat een referendum een Vlaamse meerderheid voor en een Waalse meerderheid tegen de terugkeer van koning Leopold III had opgeleverd.

Dat het communautaire conflict geweldloos is en blijft, komt ongetwijfeld door het koesteren van de kunst van het Belgische compromis en door het besef dat nobele deugd van de wederkerigheid, reciprociteit, essentieel is in de verhoudingen tussen de taalgemeenschappen.

Er wordt door populisten wel eens schamper gedaan over de wafelijzerpolitiek (geld voor de Vlaamse haven van Zeebrugge wordt gecompenseerd met geld voor Waalse scheepsliften die ongebruikt liggen weg te roesten), maar het is dank zij dat reciproque wafelijzer dat er achtenvijftig jaar lang geen doden gevallen zijn in de straten. Welaan dan!

Daarom deze bescheiden suggesties voor de komende onderhandelingen van gemeenschap tot gemeenschap, suggesties die gebaseerd zijn op het proven track record van het wafelijzermodel.

1. Een corridor tussen Ukkel en Waterloo? Alléén als er bij wijze van wederkerigheid ook een corridor tussen Voeren en Zichen-Zussen-Bolder komt, over het grondgebied van de Waalse gemeenten Bitsingen ("Bassenge") en Wezet ("Visé").

View Larger Map

2. Inschrijvingsrecht voor Franstaligen uit de Rand in Brussel? Alléén als Nederlandstaligen in Waals-Brabant ook inschrijvingsrecht krijgen in Brussel.

3. Aanhechting van een Vlaamse faciliteitengemeente bij Brussel? Alléén als er bij wijze van wederkerigheid een Brusselse gemeente naar Vlaanderen verhuist. Ganshoren bijvoorbeeld, waar de shoppingcentra naar het schijnt toch aan het vervlaamsen zijn. En in ruil voor een piepkleine gemeente als Linkebeek zijn we best tevreden met een dunbevolkte maar niettemin nuttige Brusselse wijk als de Heizel of Neder-over-Heembeek.

4. De sinds 1966 wettelijk verplichte tweetalige dienstverlening in Brusselse OCMW-ziekenhuizen hebben jullie tot nu toe nog niet kunnen verwezenlijken omdat jullie geen geschikt tweetalig personeel vinden? Kortom, jullie willen wel, maar jullie kunnen niet? Wel, die 400 miljoen euro Vlaams geld dat moet dienen voor de gezondmaking van de federale begroting, dat willen wij dolgraag doorstorten, maar we kunnen niet. Dat hebben we zelf te hard nodig. Maar denk vooral niet dat het een kwestie van niet willen is, het is écht - met de hand op het hart - van niet kùnnen.

5. Een federale kieskring? In plaats van de politici van over de taalgrens naar de anderstalige burger te laten komen, lijkt het me beter om de burgers de kans te geven om over de taalgrens te stemmen. Een veralgemeend inschrijvingsrecht dus, wat meteen een oplossing biedt voor BHV. Een veralgemeend inschrijvingsrecht voor alle burgers van heel België, die zich voor verkiezingen mogen inschrijven in de kieskring van hun keuze, totaal los van hun officiële woonplaats. Het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde kan dan zonder problemen gesplitst worden zonder dat de Franstaligen hier nadeel van ondervinden. Zo'n veralgemeend inschrijvingsrecht lijkt me beter dan een federale kieskring. De burger die daar een reden meent voor te hebben, kan buiten het kiesarrondissement van zijn woonplaats gaan stemmen. Deze regeling geldt nu al voor Belgen in het buitenland. Als deze regeling uitgebreid wordt tot alle Belgen, dan kunnen Vlaamsgezinden zich bij wijze van stunt voor de gemeenteraadsverkiezingen massaal inschrijven in Durbuy, Komen ("Comines") of Geldenaken ("Jodoigne"). Franstaligen kunnen zich uiteraard ook inschrijven in Knokke-Zoute zonder dat ze daarvoor moeten verhuizen. Naar het schijnt lag deze denkpiste ooit al eens op de onderhandelingstafel, maar omdat ze van Bart De Wever kwam maakte ze geen kans.

6. Ook het gerechtelijk arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde kan uiteraard zonder problemen en zonder toegeving gesplitst worden, omdat elke burger nu al het recht heeft om rechtspleging te eisen in de taal van zijn keuze. Naar het schijnt ligt deze splitsing echter nog moeilijker dan de splitsing van het kiesarrondissement. Daarom stel ik voor om het gerechtelijk arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde meteen uit te breiden met het gerechtelijk arrondissement Nijvel. Ook de Nederlandstaligen in Waals-Brabant zijn dan verzekerd van eerstelijns-rechtshulp in het Nederlands. Waarmee er weer reciprociteit is.

Worden deze voorstellen afgeketst, dan wordt meteen duidelijk wie er niet te vinden is voor reciprociteit in de communautaire verhoudingen.]]> Opinie Luc Van Braekel http://lvb.net/item/6448 Thu, 17 Jul 2008 21:58:12 +0200 Bart De Wever versus Le Soir http://lvb.net/item/6365

Bart De Wever heeft in een brief aan het CGKR aangifte gedaan van vier opiniestukken in de krant Le Soir die volgens hem aanzetten tot haat tegen hem, zijn partij en de Vlamingen in het algemeen, en die in strijd zijn met de antiracismewetgeving. Adjunct-directeur Edouard Delruelle van het CGKR liet intussen al aan het persagentschap Belga weten dat het centrum niet bevoegd is voor "communautair racisme". Enkele bedenkingen:

1. Dat Le Soir een anti-Vlaamse krant is die systematisch aan stemmingmakerij doet, is niets nieuws. Ik heb er op 1 september 2006 al een boos artikel over geschreven, nadat ik bij wijze van onderdompelingskuur twee weken lang systematisch elke dag Le Soir had gelezen. Wat die krant doet is niet symptomatisch voor de Franstalige media in het algemeen. Nee, Le Soir is een geval apart. Ook sommige Franstaligen vinden dat Le Soir geregeld te ver gaat. Le Soir is al decennia lang zo bezig. Al in mijn studententijd had de krant de naam een FDF-krant te zijn, en verschenen er dagelijks kleine venijnige anti-Vlaamse stukjes. Vandaag zou de invloed van het FDF wat minder zijn, en zouden er bij de krant ook heel wat journalisten werken van PS-signatuur, maar de anti-Vlaamse lijn is er niet op verminderd.
2. Zowel de N-VA, het Vlaams Belang als VLOTT willen de antiracismewetgeving terugschroeven en de rol van het CGKR beperken of afschaffen. Toch dienen deze partijen en/of hun kopstukken klachten of aangiftes in bij het CGKR. Dat is een moreel dilemma: mag je een beroep doen op een instelling of een wet waarvan je zelf de legitimiteit betwist? Het is een vraag waarover op LVB.net al jaren een discussie woedt. Sommigen zeggen: neen, want zo wek je minstens de indruk dat je de rol van het CGKR aanvaardt en nuttig vindt, en dat je voorstander bent van een beperking van de vrije meningsuiting. Anderen zeggen: ja, want zo laat je het systeem vastdraaien in zijn eigen inconsistenties en inconsequenties, en toon je in de feiten de twee-maten-en-twee-gewichten politiek aan: wat niet mag gezegd worden over allochtonen, mag wel gezegd worden over Vlamingen, Ieren of Amerikanen. In het VRT-journaal verklaarde Bart De Wever dat de bewuste opiniestukken in Le Soir "nauwelijks nog iets met vrije meningsuiting" te maken hadden. Ik had van Bart De Wever minstens enige duiding verwacht over het recht op vrije meningsuiting, tot waar hij dat recht wil beperken, en of hij zich nu neergelegd heeft bij de repressieve antiracismewetgeving en de al even repressieve rol van het CGKR. Vindt Bart De Wever dat het CGKR een nuttige rol te vervullen in de relatie tussen media en politici? Mijn mening is bekend: de antiracismewetgeving en het CGKR verminderen het racisme en de haat in de maatschappij niet, maar verhogen daarentegen het wantrouwen, de verklikkersmentaliteit, de maatschappelijke wrijving, de minachting voor de overheid en de wet, en het gevoel dat er met twee maten en twee gewichten wordt gewerkt.

3. De bloggende N-VA'er Theo Francken wijst op een luguber element in de VRT-verslaggeving: vlak nadat De Wever verklaard heeft dat "het bijna een oproep is om mij te vermoorden", toont de VRT een beeld van De Wever door het vizier van een camera, met het hoofd van De Wever in het centrum van de kruisdraden. De link naar een schutter die De Wever in het vizier van zijn geweer heeft, is gauw gelegd. "De moord op Pim Fortyn is blijkbaar een lachertje voor De Vadder en co.", schrijft Francken. Ook hier had ik graag vernomen of Theo Francken dit een inbreuk op de journalistieke deontologie vindt, dan wel een vorm van aanzetten tot geweld die via juridische of semi-juridische instanties (zoals het CGKR) zou moeten worden beteugeld.

4. Opvallend is dat er op de krantenwebsites die over deze zaak berichten en commentaren toelaten, heel veel commentaren binnenkomen. 88 reacties op HLN.be, 76 reacties op GVA.be en 25 reacties op knack.be. Ook op het forum van Le Soir wordt heftig gedebatteerd over de zaak, die de gemoederen duidelijk beroert.]]> Belgische actualiteit Luc Van Braekel http://lvb.net/item/6365 Mon, 23 Jun 2008 20:49:00 +0200 Rector UGent geeft studenten gelijk http://lvb.net/item/6361

Paul Van Cauwenberhe

Paul Van Cauwenberghe, rector van de Gentse Universiteit, deelt vandaag in een brief mee dat de studenten van het Eerste Bachelor in de Geografie en de Geomatica hun schriftelijke examen 'Inleiding Sociale en Economische Geografie' toch niet opnieuw moeten afleggen, ondanks het in slaap vallen van de toezichtster tijdens het examen van 30 mei. Uit de brief van de rector:

(...) Het staat echter niet vast - minstens kan niet met zekerheid worden aangetoond - dat dit gebrekkige toezicht tijdens een gedeelte van het betrokken examen door examinandi werd aangegrepen om fraude te plegen. Dit noopt tot het handhaven van het vermoeden van onschuld in hoofde van de betrokken studenten. Overeenkomstig artikel 101 van het examenreglement beslist de rector over gevallen die niet in dit reglement zijn voorzien. Een gebeurlijk verval van een examen wegens inadequaat toezicht op het examengebeuren is niet in de reglementering voorzien. Op basis van voormelde redenen beslist de rector dat het op 30 mei 2008 afgenomen schriftelijk examen (...) als geldig wordt beschouwd en trekt hij de mededeling in die, in opdracht van de examencommissie (...) werd verspreid onder de betrokken studenten op vrijdag 20 juni 2008. De UGent biedt de betrokken studenten haar verontschuldigingen aan voor de door de tekortkoming van één van haar medewerkers veroorzaakte overlast. (...)

]]> Belgische actualiteit Luc Van Braekel http://lvb.net/item/6361 Mon, 23 Jun 2008 12:46:30 +0200 Ik ben zionist MAAR ik wil Siegfried Verbeke vrij http://lvb.net/item/6355

Kortrijkenaar Siegfried Verbeke en Fransman Vincent Reynouard werden donderdag veroordeeld tot één jaar effectieve opsluiting en tot (elk) 24.789 euro boete wegens het verspreiden van negationistische (d.w.z. holocaust-ontkennende) en revisionistische (d.w.z. holocaust-minimaliserende) brochures. Verbeke zat eerder al in de gevangenis in België en in Duitsland voor gelijkaarige feiten. Persoonlijk betwijfel ik of die Verbeke ze wel alle vijf op een rij heeft - ik noem dergelijke sujetten graag "crackpots" - maar dat doet eigenlijk niet terzake. Dat mensen veroordeeld worden en opgesloten worden omwille van het uiten van hun mening (hoe gek of geschift die mening ook is), is een grote schande. Aan de basis van de strafbaarstelling van negationisme en revisionisme ligt de veronderstelling dat als we ontkenners en minimaliseerders hun mening zomaar vrij laten verkondigen, dit het risico op een nieuwe holocaust vergroot. Wat een pessimistische veronderstelling, wat een misprijzen voor het kritisch denkvermogen van de mens, wat een wantrouwen in de kracht van het tegensprekelijk debat en van de waarheid, wat een benepen angst voor geschifte samenzweringstheorieën, wat een buitenmaatse overschatting van de overredingskracht van de halfgare aanhangers van die samenzweringstheorieën. Voor zover ik weet riep Verbeke niet op tot geweld, noch riep hij op tot een herhaling van de holocaust. Dat vermoed ik althans; ik kan het niet zelf nagaan, want zijn geschriften zijn verboden. Precies door dat verbod oefenen dergelijke geschriften een mythische aantrekkingskracht uit op labiele personen. "We mogen het niet weten, dus het zal wel iets héél bijzonders zijn!", is dan al gauw de (onterechte) conclusie.
Blogger Raf Pauwels haalt naar aanleiding van deze zaak de woorden van Noam Chomsky aan die ik hier graag vertaal:

Voor wie iets geleerd heeft uit de achttiende eeuw (van, bijvoorbeeld, Voltaire) is het evident en staat het buiten kijf dat de verdediging van het recht op vrije meningsuiting niet beperkt blijft tot ideeën die men bijtreedt, maar dat het precies voor de ideeën is die men het meest beledigend acht, dat dit recht het krachtigst verdedigd moeten worden.

Ja, ik ben een medestander van Israël en daar ben ik fier op. Ja, ik beschouw de holocaust als de vreselijkste misdaad van de twintigste eeuw. Maar ook: ja, ik vind het een schande dat Siegfried Verbeke wordt opgesloten voor het verkondigen van zijn mening, hoezeer ik het ook oneens ben met zijn mening, hoezeer ik zijn mening ook verwerpelijk vind. En voor alle duidelijkheid: als iemand in de commentaren bij dit artikel een link plaatst naar de website van Siegfried Verbeke of naar andere negationistische websites, dan zal ik die commentaren verwijderen. Het recht op vrije meningsuiting is namelijk iets heel anders dan de plicht om andermans vuiligheid verder te verspreiden.]]> Opinie Luc Van Braekel http://lvb.net/item/6355 Sat, 21 Jun 2008 03:10:05 +0200 Toezichtster sliep tijdens schriftelijk examen http://lvb.net/item/6354 De studenten van het eerste bachelor Geografie/Landmeetkunde aan de universiteit van Gent moeten waarschijnlijk hun schriftelijke examen 'Inleiding Sociale en Economische Geografie' overdoen. De vrouw die toezicht moest houden tijdens de proef, viel in slaap. Daarop sloegen een pak studenten aan het spieken. «De vrouw zag er duidelijk moe uit», zegt één van de deelnemers aan het examen, dat om 9 uur 's ochtends begon. De prof merkte de examenfraude onmiddellijk bij het corrigeren van de kopijen. De betrokken vrouw werd op het matje geroepen. Ze mag niet langer toezicht houden. De examencommissie van de vakgroep Geografie boog zich al over de zaak, maar nam nog geen definitieve beslissing over het vervolg.
De Standaard Online voegde in de loop van de dag nieuwe details toe aan het verhaal: het gaat om 56 studenten, het vak in kwestie wordt gegeven door professor Ben Derudder, het examen vond plaats op 30 mei en het moet op 30 juni opnieuw worden overgedaan. Vrijdagmiddag bracht het VTM-nieuws een reportage over het onderwerp.

Dankzij bronnen in het studentenmilieu kan LVB.net nieuwe informatie toevoegen aan bovenstaand verhaal. Een reconstructie van de gebeurtenissen.

Vrijdag 30 mei 2008. De toezichtster bij het schriftelijke examen "Inleiding Sociale en Economische Geografie" is een administratief personeelslid. Niet, zoals gebruikelijk is aan universiteiten, een lid van het wetenschappelijk of academisch personeel. De dame in kwestie is niet aan haar proefstuk toe. Bij de studenten staat ze ervoor bekend om tijdens examens niet alleen naarstig te breien, maar ook af en toe in slaap te dommelen. Ook vandaag begint ze na een tijdje te knikkebollen en te doezelen. Een student gooit bij wijze van test een balpen naar voren. Er komt geen reactie, de toezichtster blijft ingedommeld. Als een student wat later zijn examen komt indienen, wordt de toezichtster wel meteen wakker. Wat later dommelt ze opnieuw in. De studenten houden zich opvallend rustig. Buiten die ene balpen zijn er geen opvallende incidenten. Er wordt niet gepraat. Niemand staat op om papieren uit de boekentassen te halen die de studenten vooraan in het lokaal hebben achtergelaten. Maar dat er hier en daar gespiekt wordt, dat valt uiteraard niet uit te sluiten. Na een tijd komt professor Derudder het lokaal binnen samen met een assistent die de toezichtster moet aflossen. De professor ziet uiteraard dat de toezichtster is ingedommeld. Na de aflossing van de wacht verloopt het examen verder zonder problemen.
Zondag 1 juni 2008. Professor Ben Derudder, die als een goede prof wordt beschouwd en geliefd is bij de studenten, stuurt een e-mail naar de studenten die twee dagen eerder examen hebben afgelegd. De e-mail is duidelijk goed overwogen en getuigt van professionaliteit. Derudder excuseert zich voor het incident met de ingedommelde toezichtster, noemt het voorval ontoelaatbaar en stelt maatregelen om herhaling te voorkomen in het vooruitzicht. Tegelijk deelt hij mee dat hij zich bij het doornemen van de examens gerealiseerd heeft dat er een probleem rees: een aantal ingediende exemplaren vertoont opvallende gelijkenissen in de antwoorden. Derudder vraagt om een gesprek met de jaarverantwoordelijken om de situatie te bespreken en tot een oplossing te komen. Hij stelt zich ook ter beschikking van andere studenten die een gesprek hierover zouden wensen.
Vrijdag 13 juni 2008. De jaarverantwoordelijken hebben een gesprek met professor Ben Derudder. Er wordt afgesproken dat de zaak "zo gelaten wordt", en dat het afgelegde examen zal meetellen als een volwaardig examen. Exemplaren waartussen opvallende gelijkenissen in de antwoorden werden vastgesteld, zullen eventueel extra streng nagekeken worden.
Vrijdag 20 juni 2008, 0 uur. Het Laatste Nieuws meldt dat de studenten het examen "waarschijnlijk" opnieuw zullen moeten afleggen (zie citaat hierboven).
Vrijdag 20 juni 2008, 13 uur. De studenten krijgen officieel bericht van de examencommissie dat het examen op maandag 30 juni opnieuw moet afgelegd worden. Wie die dag niet kan aanwezig zijn (het laatste examen vindt normaal op 27 juni plaats, sommige studenten zijn daarna misschien al met vakantie) kan uitzonderlijk aanvragen om het examen op 25 juni af te leggen. De jaarverantwoordelijken houden crisisberaad. Zij vragen de studenten om niet te antwoorden op vragen van de media. Het examenreglement wordt nageplozen maar biedt geen uitsluitsel. Professor Derudder zit in het buitenland en is niet bereikbaar. Bij de studenten heerst verslagenheid.

Tot zover de feiten tot nu toe. Bij dit alles blijven er nog veel onduidelijkheden en rijzen er ook vragen:

Waarom draaide de examencommissie de eerdere beslissing van profesor Derudder terug? Op basis waarvan gebeurde dat?
Was de publicatie in Het Laatste Nieuws een gevolg van een lek in het beslissingsproces van de examencommissie? Of nam de examencommissie pas een definitieve beslissing na de publicatie in Het Laatste Nieuws? Speelde het feit dat de zaak in de pers werd uitgesmeerd een rol bij de totstandkoming van de uiteindelijke beslissing?
Vanaf welk moment werden de hogere beleidsorganen van de UGent betrokken in het beslissingsproces van de examencommissie?

Uiteindelijk komt deze zaak neer op een moreel dilemma. Een nieuw examen geeft de spiekers die onvoldoende hadden gestudeerd een tweede kans, en straft de goede studenten die nu kostbare tijd verliezen tijdens de examenperiode. De eerlijke studenten worden gestraft en de spiekers worden beloond. De zaak zo laten, zoals aanvankelijk was toegezegd, zou de spiekers eventueel door de mazen van het net laten glippen, hoewel professor Derudder blijkbaar toch al een aantal probleemgevallen had geïdentificeerd. Dat de 'afgekekenen' dan mee gestraft worden met de 'afkijkers' is niet onbillijk, vermits zich bewust làten bespieken ook verantwoordelijkheid en schuld impliceert. Als ik die prof was geweest, dan zou ik de probleemgevallen opnieuw opgeroepen hebben voor een bijkomend mondeling examen om naar hun werkelijke kennis te peilen.

UPDATE 23 JUNI 12u45: Rector Van Cauwenberghe schroeft de beslissing van de examencommissie terug. Het eerste examen blijft geldig.]]> Belgische actualiteit Luc Van Braekel http://lvb.net/item/6354 Sat, 21 Jun 2008 00:38:49 +0200 Grondwettelijk Hof aanhoorde pleidooien http://lvb.net/item/6353

Grondwettelijk Hof

Op 9 juni vorig jaar werden nieuwe wetten van kracht ter bestrijding van discriminatie en racisme. Hiertegen werden bij het Grondwettelijk Hof verschillende procedures aangespannen door diverse personen en groeperingen die vinden dat hun grondrechten door deze wetgeving worden aangetast. Eén verzoekschrift werd ingediend door 185 burgers en kwam tot stand via onder meer een oproep op deze weblog. Ik zal deze zaak in wat hieronder volgt "onze zaak" noemen. Onder die 185 verzoekers bevinden zich journalisten, publicisten, bloggers, advocaten, professoren, arbeiders, gepensioneerden, leden van CD&V, Open Vld, Vlaams Belang, N-VA en Lijst Dedecker. Zij lieten hun zaak verdedigen door Matthias Storme en Jelle Flo. Andere verzoekschriften werden ingediend door de Liga voor de Mensenrechten, door de LBC/NVK (Landelijke Bediendencentrale/ Nationaal Verbond voor Kaderpersoneel van het ACW) en door de Franstalige zustervereniging van deze laatste. En vijf mandatarissen van Vlaams Belang hebben twee verzoekschriften ingediend, tegen de antidiscriminatiewet en tegen de antiracismewet afzonderlijk.
CHILLING EFFECT
Vandaag werden de pleidooien gehouden in drie van deze zaken. Alle rechters van het Grondwettelijk Hof waren op de zitting aanwezig. De "verweerders" waren telkens de federale ministerraad en de Vlaamse regering. Eerst werd "onze" zaak gepleit. De Nederlandse Orde van Advocaten bij de balie te Brussel en de Orde van Vlaamse Balies hadden zich als tussenkomende partij aangesloten bij ons verzoekschrift.

Matthias Storme

In zijn pleidooi wees Matthias Storme onder meer op het "chilling effect" dat de verschillende bepalingen die de meningsvrijheid beperken (aanzettingsverbod, verspreidngsverbod, medewerkingsverbod) hebben. Het "chilling effect" is een begrip uit de Amerikaanse rechtspraak en wordt vooral gebruikt voor wetten of handelingen die mensen afschrikken om hun vrijheid van meningsuiting uit te oefenen, zonder deze uitdrukkelijk te verhinderen. Matthias Storme:

Het chilling effect gaat uit van wetten die ertoe leiden dat mensen onterecht vervolgd worden. Dat die mensen uiteindelijk vrijgesproken worden, verhindert niet dat dit ondertussen zeer velen ervan weerhoudt om hun vrijheid uit te oefenen. Ook al wordt een auteur of uitgever na een lange gerechtelijke procedure uiteindelijk vrijgesproken (wat het geval was in de zaak van de boekhandel die werken van Roelofs verkocht), toch heeft zo'n rechtszaak een afschrikkingseffect dat ervoor zorgt dat honderden zoniet duizenden mensen bepaalde gedachten niet meer durven uiten of verspreiden. De opstellers van de Grondwet in 1831 beseften zeer goed wat dit "chilling effect" bij opiniedelicten betekent. Daarom werden er in de Grondwet allerlei voorzieningen ingebouwd, niet alleen om de vrijheid van meningsuiting in theorie te waarborgen, maar ook om drempels op te werpen tegen het zomaar aanspannen van rechtszaken omwille van meningsuitingen: de verwijzing van drukpersmisdrijven naar het assisenhof, de getrapte aansprakelijkheid van auteur-uitgever-drukker, het verbod op preventieve censuur en de parlementaire onschendbaarheid.

Verwijzend naar de zaak Gregorius Nekschot in Nederland zei Storme:

Voor elke cartoonist die aangehouden wordt - en misschien uiteindelijk toch vrijuit gaat - zijn er honderd anderen die door een dergelijke wetsbepaling geen cartoons meer durven publiceren.

AANZETTEN TOT HAAT OF TOT HAATDRAGEND GEDRAG?
Terwijl de advocaten van de federale en de Vlaamse regering voortdurend aanvoeren dat deze wetten in de praktijk in beperkte zin worden geïnterpreteerd en toegepast, en dat het in de praktijk dus allemaal wel meevalt, wees Matthias Storme erop dat de praktijk van het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding wel dusdanig is om juridische klachten in te dienen op basis van een zeer ruime interpretatie van de wet. Matthias Storme:

Zo stelt de regering dat het aanzetten tot discriminatie maar strafbaar is als er een "bijzonder opzet" mee gemoeid is (d.w.z. dat men het doet precies opdat anderen zouden gaan discrimineren), terwijl het Centrum bijft verkondigen dat het aanzetten tot discriminatie op zichzelf al verboden is.

Tenslotte wees Matthias Storme erop dat het Hof er in een vorig arrest al heeft op gewezen dat "aanzetten tot haat" een te ruim geformuleerde term is, en dat enkel "aanzetten tot haatdragend gedrag" stafbaar kan gesteld worden.

De rechters van het Grondwettelijk Hof

ONEVENREDIGE BEKNOTTING VAN DE VRIJE MENINGSUITING

Jos Vander Velpen

Ook het pleidooi van Jos Vander Velpen, advocaat van de Liga voor de Mensenrechten, was bijzonder interessant. De Liga, die destijds samen met het CGKR een klacht had ingediend tegen drie VZW's van het Vlaams Blok, klacht die uiteindelijk resulteerde in een veroordeling wegens racisme, zag nu zijn verzoekschrift tegen artikel 21 van de antiracismewet door het Grondwettelijk Hof samengevoegd worden met het verzoekschrift van vijf mandatarissen van het Vlaams Belang. Dat ontlokte de advocaat de bedenking uit dat "vijf mandatarissen van Vlaams Belang niet het monopolie hebben op de verdediging van de vrije meningsuiting".

Racisme moet bestreden worden, maar de andere grondrechten mogen daarbij niet in het gedrang komen. Door artikel 21 zullen magistraten geen afweging meer kunnen maken tussen de vrijheid van meningsuiting en de bestrijding van racisme. Dit artikel 21 is niet nodig voor de racismebestrijding, maar introduceert het opiniedelict. Het vormt een onevenredige beknotting van de vrije meningsuiting.

Een uitspraak van het Grondwettelijk Hof komt er ten vroegste in september.

VOOR WIE MEER WIL WETEN:
LVB.net: Naar het Grondwettelijk Hof
Het volledige verzoekschrift (PDF)
Matthias Storme: Hoe de vrijheid van meningsuiting werd uitgehold
De Morgen: Liga voor de Mensenrechten wil vernietiging antiracismewet
Alle stukken in procedure nr. 4359 voor het Grondwettelijk Hof]]> Belgische actualiteit Luc Van Braekel http://lvb.net/item/6353 Thu, 19 Jun 2008 21:22:00 +0200 Geografische spreiding van de bezoekers http://lvb.net/item/6342 Google Analytics, die ik pas ontdekte nadat ik het resultaat zag in de rechterkolom van de blog van Brecht Arnaert: de herkomst van de weblog-bezoekers binnen één land. In de nu volgende kaarten en tabellen gaat het over de bezoekers van LVB.net over de laatste 30 dagen:

]]> Web en Blogging Luc Van Braekel http://lvb.net/item/6342 Mon, 16 Jun 2008 21:43:40 +0200 What part of Belgium are you from? http://lvb.net/item/6332

Reykjavik, IJsland. -- Als mensen mij in het buitenland vragen waar ik vandaan kom, is mijn antwoord steevast "I'm from Belgium". Dat antwoord is niet ingegeven door enige vaderlandsliefde of belgicisme. Met dat antwoord neem ik geen standpunt in aangaande de bevoegdheidsverdeling tussen federale, regionale en communautaire beleidsniveau's in ons land, maak ik geen keuze tussen unitarisme, federalisme, confederalisme of separatisme, noch geef ik daarmee te kennen dat ik in mijn gelaagde geografische en culturele identiteit de "Belgische" laag de belangrijkste zou vinden. Nee, ik antwoord "Belgium" omdat dit nu eenmaal het referentie-antwoord is. Als iemand je in het buitenland vraagt waar je vandaan komt, dan verwacht hij/zij de naam van een land. Ik antwoord "Belgium" vanuit louter utilitaire overwegingen. En als iemand zou reageren met "Belgium, where's that?" - wat mij tot nu toe nog nooit overkomen is - dan zou ik antwoorden "Ever heard of Brussels?". Ook al woon ik dan in vogelvlucht 65 kilometer van Brussel, naar Amerikaanse normen is dat nog altijd "close to". Forty miles from Brussels, that's less than from Los Angeles to Orange County, less than fom Manhattan to the Hamptons. Naar Amerikaanse normen ligt Brussel aan de zee.

Nu valt er mij de laatste tijd wel iets op. Steevast, systematisch, zonder uitzondering, nadat ik "Belgium" had geantwoord, volgde de vraag: "What part of Belgium are you from?". Het overkam mij dit jaar al in San Francisco, in Wenen en nu in Reykjavik. En, onnozelaar die ik ben - waarmee ik bedoel dat mijn frank soms maar laat valt - vertelde ik dan tot nu toe altijd iets over "the province of West-Flanders", "60 kilometers from the coast", of "between Ghent and Kortrijk". Maar blijkbaar was dat niet het antwoord op de vraag, want meestal volgt dan de opmerking "so you're from the Flemish part?". Waarop ik dan reageer met "yes, my native language is Dutch". Merk op dat ze nooit vragen "what's your language?", maar wel "what part of Belgium are you from?". Mijn antwoord was tot nu toe ingegeven door de overweging dat ik die buitenlanders niet moet lastig vallen met onze communautaire problemen. Maar blijkbaar zal ik mijn standpunt moeten herzien.
Vijftien jaar geleden, toen ik mijn eerste stappen als zelfstandige zette, gaf ik nogal wat opleidingen in Brussel en in Ukkel, waar veel expats aan deelnamen: werknemers van de NAVO, van andere internationale instellingen, of van multinationals. Tijdens de lunch, bij een carpaccio en een glaasje wijn, ging het dan wel eens over de taaltoestanden in België. Als ik dan langs mijn neus weg aan zo'n Amerikaan, Engelsman of Canadees die al een paar jaar in Brussel woonde, vertelde dat de Nederlandstaligen zo'n 60% van de Belgische bevolking uitmaken, gebeurde het vaak dat zijn mond (en die van zijn tafelgenoten) openviel van verbazing. "Daar heb ik hier in de omgeving toch nog maar weinig van gemerkt", was dan vaak de verbaasde reactie. Die toenmalige vaststelling dat expats in België vaak de ballen snappen van onze communautaire problemen, vormde de basis voor mijn houding "laat ik die buitenlanders maar niet te veel overstelpen met onnodige details over onze ingewikkelde communautaire problemen". Je bent tenslotte een gast in een vreemd land, en dan ga je je gastheren niet vervelen met je binnenlandse politieke problemen.

Maar de tijden veranderen, en het zal ongetwijfeld wel met de buitenlandse mediaverslaggeving over de politieke crisis in België te maken hebben. Nu zijn het de buitenlanders die de slimmeriken zijn, en ik die als een onnozelaar overkom door van kromme haas te gebaren en de olifant in de kamer te negeren of te verzwijgen. Vanaf nu zal ik dus antwoorden "from Belgium - the Dutch-speaking part".

Nu zijn die buitenlanders wel verduiveld goed op de hoogte van het feit dat er communautaire problemen zijn in België, ze kunnen de situatie toch moeilijk plaatsen of duiden. Toen ik gisteren in een museum een iPod met commentaar kreeg aangeboden en de gids vroeg welke taal ik verkoos - hij wist dat ik een Nederlandstalige Belg was, Nederlands was geen keuzemogelijkheid, en ik koos het Engels - was hij toch verbaasd: "even when we have it in French, you still choose English?" Oui monsieur, ma langue véhiculaire internationale, c'est l'anglais. In Parijs, Genève of Québec spreek ik Frans, maar in niet-Franstalige landen leef ik in het Engels. Naar een Franse commentaarstem moeten luisteren in Reykjavik, ik zou het toch maar raar vinden. Een IJslandse buschauffeur vertelde mij dat hij een paar maanden in Brussel had gewoond toen zijn vader daar werkte. "Toen ik daar op straat mensen aansprak, begonnen ze spontaan Nederlands tegen mij te spreken. Ik denk dat het door mijn blond haar kwam". Zelfs bij de Brugse Metten in 1302 speelde de haarkleur geen rol, dacht ik bij mezelf. Hij vertelde er niet bij of hij die mensen had aangesproken in het Engels of in het Frans - ik neem aan dat hij geen IJslands had gesproken - maar ik zei dat ik vermoedde dat het door zijn accent kwam. IJslands en Nederlands zijn tenslotte verwante germaanse talen. Dat ik zelf enigszins verwonderd was dat iemand in Brussel spontaan in het Nederlands wordt aangesproken, heb ik hem maar niet verteld - alweer die schroom om buitenlanders maar niet lastig te vallen met communautaire details. Hij zal vermoedelijk wel met Vlaamse forenzen te maken hebben gehad.]]> Persoonlijk Luc Van Braekel http://lvb.net/item/6332 Thu, 12 Jun 2008 00:17:21 +0200 RTBF schakelt over naar Drupal http://lvb.net/item/6323 zijn website verniewd, met Drupal als onderliggend content management systeem. Het gaat om de website van de nieuwsdienst. De afzonderlijke websites van de diverse tv- en radionetten van de RTBF blijven ongewijzigd. Vorige maand kreeg ik al wat achtergrondinformatie over het project tijdens een seminarie van IT Works. Nu de site gelanceerd is, mag de volgende video (50 minuten) gepubliceerd worden waarop Wim Janin van One Agency toelichting geeft over het project.

Eén van de nieuwigheden bij dit project is dat het team van One Agency een Flex-applicatie ontwikkeld heeft waarmee het RTBF-webteam de site kan beheren, zonder gebruik te maken van de web-administratie-interface van Drupal.

De reacties in Franstalig België over deze switch variëren van enthousiast tot eerder negatief.]]> Technologie Luc Van Braekel http://lvb.net/item/6323 Fri, 6 Jun 2008 00:16:00 +0200