LVB.net

Bij de "politieke" kersttoespraak van de koning

LVB — Wed, 26 Dec 2018 09:03:35 +0000

Ja, de kersttoespraak van Koning Filip was politiek gewaagd, zelfs politiek niet neutraal, maar niet om de reden die De Morgen en anderen denken. Zij verwijzen naar de zinsnede "ik vertrouw op de verantwoordelijkheidszin van onze beleidsmakers". Daar is nochtans niets mis mee: het tegendeel zou pas problematisch zijn.

Nee, waar de koning uit zijn neutrale rol trad, is bij de opsomming van de "problemen die om een allesomvattende oplossing vragen". Hij vernoemt daarbij: "ongelijkheid, armoede, onverdraagzaamheid, klimaatverandering". Dat zijn linkse en groene dada's. De centrumrechtse problemen die hij gemakshalve vergeet, en die evenzeer een allesomvattende oplossing vragen, zijn: het begrotingstekort, de staatsschuld, het overheidsbeslag, de belastingdruk, de werkloosheidsval, de lage activeringsgraad, de concurrentiekracht, de loonkost, de aanpak van de criminaliteit, de daling van de schoolprestaties, de dichtslibbende mobiliteit. Ook de voorgangers van Filip gingen zeer selectief om bij het vernoemen van maatschappelijke problemen.

Maar dankzij het gezellig knetterende haardvuur op de achtergrond zie ik deze uitschuiver deze keer graag door de vingers!

FAQ over de Amerikaanse verkiezingsuitslag

LVB — Wed, 07 Nov 2018 12:04:24 +0000

Naar aanleiding van de uitslag van de tussentijdse verkiezingen in de VS, presenteer ik u graag een selectie van veelgestelde vragen, samen met mijn antwoorden. Verwacht hierbij geen animositeit, bevlogenheid, verontwaardiging, hoop, wanhoop, noch lyrische ontboezemingen: daarvoor moet u bij de reguliere media zijn.

Vraag: Hoe is het mogelijk dat het Huis van Afgevaardigden naar de Democraten gaat en de Senaat bij de Republikeinen blijft? Stemmen veel kiezers dan op twee verschillende partijen?

Antwoord: Nee, daar ligt het niet aan. Wel aan volgende twee factoren.
1. Het Huis wordt proportioneel verkozen volgens het bevolkingsaantal van elke staat (maar wel "winner takes all" binnen elk kiesdistrict). Staten met veel inwoners hebben dus meer volksvertegenwoordigers. De Senaat heeft twee senatoren per staat, ongeacht de bevolkingsaantallen. Dus hebben kiezers in dunbevolkte staten een groter gewicht in de Senaat. Dit is eigen aan een federale staat, met het Huis als volkskamer en de Senaat als statenkamer.
2. Alle leden van het Huis moesten herverkozen worden, terwijl de senatoren voor 6 jaar verkozen worden volgens een geschrankt systeem, zodat slechts ongeveer een derde van de plaatsen nu verkozen werd.

Vraag: Wat betekent dit verdeeld Congres voor het beleid van Trump?

Antwoord: Door het behoud van de Senaat, kan het benoemen van conservatieve rechters en opperrechters doorgaan. Nieuwe wetgeving moet zowel door Huis als door Senaat worden goedgekeurd, dus dat kan voortaan slechts mits akkoord van beide partijen. Trump kan eventueel zijn vetorecht gebruiken. Nogal wat beleid komt tot stand via "executive orders" in plaats van via wetgeving. Dit kan doorgaan, maar eventueel tegengewerkt worden met wetgeving voor zover daar een meerderheid in beide kamers voor gevonden wordt.

Vraag: Wat betekent de verkiezingsuitslag voor Trump persoonlijk? Zal hij impeached worden?

Antwoord: Impeachment kan opgestart worden door het Huis, maar het is de Senaat die oordeelt over de schuldvraag. Zo werd Bill Clinton ooit impeached door het Huis, maar vrijgesproken door de Senaat, waardoor hij president kon blijven. Of een impeachmentprocedure in het belang van de Democraten is, valt te betwijfelen. Veel zal afhangen van de conclusies van het momenteel nog lopende onderzoek door speciaal aanklager Robert Mueller. Behalve het opstarten van een impeachmentprocedure kunnen de Democraten ook allerhande onderzoekscommissies opstarten.

Politieke journalisten: sluiswachters of toneelmeesters?

LVB — Sat, 20 Oct 2018 17:33:53 +0000

Elke hardwerkende journalist weet na zekere tijd oneindig veel meer dan wat hij publiceert. Politicologen vergelijken hem dan ook met een sluiswachter die bepaalt wat er door het informatiekanaal kan en wat niet.

Hierin schuilt echter een groot en echt gevaar voor het functioneren van de journalist. Wie alles weet, wie op de hoogte is van alle politieke bewegingen - noem het manoeuvres - van de valkuilen die worden gegraven, van de onderliggende motieven, kortom: de journalist die wordt behandeld alsof hij tot het politieke establishment behoort, staat voor een bijna onmogelijke keuze. Ofwel maakt hij alles bekend, maar dan drogen zijn bronnen op; ofwel publiceert hij selectief, gedoseerd, volgens zijn eigen inzichten. Wordt hij dan niet teruggedrongen in de rol van scenarioschrijver of regisseur? Of erger nog in de rol van toneelmeester, de man die instaat voor de belichting, het verrassingseffect, de deus ex machina, het witte konijn uit de hoed?

Vandaar mijn bedenking: vanaf een bepaalde graad van geïnformeerd zijn, kan een politiek journalist nog maar moeilijk behoorlijk functioneren.

Hierover spreekt men niet graag in ons milieu. Nochtans behoort het tot een van de wezenlijkste vragen uit het leven van een politieke journalist. Speel ik het spel mee: helemaal of slechts schoorvoetend? Speel ik het mee om meer informatie te verkrijgen of om bepaalde personen of instellingen te sparen?

Hugo De Ridder (1932-2018) in zijn autobiografie "Geen blad voor de mond", Uitg. Lannoo, 2001.

Nomocratie, teleocratie, particratie en de vrije meningsuiting

LVB — Sat, 12 May 2018 11:47:27 +0000

"Door de computer en het internet is massacommunicatie oneindig veel gemakkelijker geworden. Maar communicatieve miskleunen, ingegeven door verkeerde informatie of door emotionele impulsen, kunnen over de hele wereld worden uitvergroot waarna ze iemand jarenlang blijven achtervolgen. Internet vergeet immers nauwelijks, al doet men sinds kort pogingen om het recht op vergeten ook digitaal af te dwingen."

"Het recht in de hayekiaanse betekenis past dan ook in een samenleving opgevat als een nomocratie, namelijk een samenleving die niet centraal gestuurd wordt in functie van collectief opgelegde doelstellingen maar beheerst wordt door algemene gedragsregelen die toelaten dat iedereen op een rechtmatige wijze zijn doelstellingen kan nastreven. Tegenover de nomocratie staat een teleocratie, een staatsvorm waarbij de samenleving wordt opgevat als één grote onderneming met collectieve doelstellingen waarin de onderdanen de pionnen zijn om ze te bereiken. Een teleocratie kent uiteraard veel regels (regulations) maar weinig recht. Volgens Hayek hebben de liberaalgezinde partijen in het Westen dat rechtsideaal uit het oog verloren en hebben zij zich te zeer gefocust op de democratie, gestuurd via meerderheidsregels. Met de teloorgang van de Weimarrepubliek en de vestiging van de nationaal-socialistische dictatuur werd het bewijs geleverd dat zulke democratieën kunnen ontaarden in totalitaire teleocratieën."

"In mei [2004] gaf ik drie lezingen [in Harvard], één over de werking van het Belgisch federalisme met zijn gescheiden politieke markten, één over de politiek-juridische vervolging van het Vlaams Blok en ten slotte de plechtige lezing over de institutionele succesfactoren van de Republiek der Verenigde Provinciën. De tweede lezing over het Vlaams Blok-proces bracht ik in het Center for Human Rights. Alhoewel het publiek bestond uit overtuigde liberals kon de gerechtelijke veroordeling van het Vlaams Blok op geen begrip rekenen. Volledig in lijn met het Skokie-arrest van de Supreme Court was men van oordeel dat ook extreme opinies, zij het van links of van rechts, ten volle van de vrije meningsuiting konden genieten."

"In juni [2005] vroeg Tertio mij om een interview. Tertio is een katholiek opinieblad dat wellicht door weinig VLD'ers wordt gelezen. (...) Een van de vragen ging over het tweepartijenstelsel zoals dat in Groot-Brittannië bestond. Ik was daar voorstander van en bepleitte dat ook voor ons land. Mijn belangrijkste argument hierbij was dat de parlementsleden dan minder afhankelijk waren van de partij, omdat zij steunden op een lokale achterban. Ik maakte een extrapolatie voor Vlaanderen en stelde dat we ook in Vlaanderen naar twee grote partijen zouden evolueren, een centrumrechtse en een centrumlinkse en dat de kiezers van VLD, Vlaams Belang, N-VA en een deel van CD&V wellicht centrumrechts zouden kiezen en de kiezers van sp.a, Groen en een deel van CD&V wellicht voor centrumlinks. Dat leek mij een onschuldige projectie. Om op veilig te spelen, mailde ik de tekst vooraf naar een lid van het partijsecretariaat die me terugmailde dat er geen probleem was. Een paar dagen na de publicatie verscheen echter in De Morgen een hoofdartikel met als kop dat ik de fusie van de VLD en het Vlaams Belang bepleitte! Ik viel van mijn stoel toen ik dat las."

Boudewijn Bouckaert in zijn autobiografie "Professorale belevenissen van Boudewijn Bouckaert - 50 jaar eigen kijk op Universiteit Gent", Uitgeverij Acco, 2017.

Ken uzelve

LVB — Sat, 12 May 2018 11:40:32 +0000

Het humanisme moet sowieso veranderen. Dat is nu nog gebaseerd op de aanname dat er authenticiteit is van gevoelens. Die bestaat niet meer. Kijk naar al die verkiezingen die door Cambridge Analytica gemanipuleerd zijn. Verkiezingen gaan over gevoel, maar dat kan allemaal gemanipuleerd worden op een schaal die vroeger ondenkbaar was. Dat luisteren naar je gevoelens was leuk in de negentiende eeuw. Vandaag zeggen dat je naar je hart moet luisteren, is een verkeerd advies. Want je hart kan gekaapt zijn door Vladimir Poetin, die via allerlei algoritmes heel goed weet hoe hij bij jou op de angst- en haatknop moet drukken. Wanneer je dan naar je hart luistert, luister je in feite naar een vreemde macht.

We zullen veel meer moeite moeten doen om ons bewustzijn te begrijpen. Het oudste advies dat er bestaat: ken uzelve! Mensen zijn zo makkelijk te manipuleren omdat ze zichzelf niet goed kennen. Ze vertrouwen op alles wat in hun geest omhoogplopt. Als je je bewust bent van je haat en je angsten, is het makkelijker om afstand te nemen van fake news dat daarop wil inspelen.

Yuval Harari, auteur van "Homo Deus", geïnterviewd door Wouter van Noort en Hendrik Spiering in De Standaard, 12 mei 2018, en NRC Handelsblad, 4 mei 2018.

Privacyverklaring

LVB — Sun, 29 Apr 2018 19:21:46 +0000

Op 25 mei 2018 worden in de Europese Unie (EU) nieuwe privacyregels van kracht. Deze regels gelden niet alleen voor aanbieders die zich in de EU bevinden, maar voor alle aanbieders ter wereld die gegevens verwerken van personen die zich in de EU bevinden.

Toepassingsgebied

Deze weblog, LVB.net, is de persoonlijke, niet-commerciële weblog van mijzelf, Luc Van Braekel, als natuurlijke persoon, en wordt door mij beheerd.

Alle persoonsgegevens verbonden met en verzameld door deze weblog worden opgeslagen buiten het grondgebied van de Europese Unie.

Voor deze weblog maak ik aanspraak op volgende uitzondering vermeld in artikel 2 van de Algemene Verordening Gegevensbescherming, (EU) 2016/679, internationaal bekend als "GDPR":

"Deze verordening is niet van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens (...) door een natuurlijke persoon bij de uitoefening van een zuiver persoonlijke (...) activiteit."

Desalniettemin geef ik uit respect voor mijn lezers en voor de commentatoren op mijn blog, hieronder een overzicht van de wijze van gegevensverwerking.

Opgeslagen persoonsgegevens

Van geregistreerde gebruikers worden de gegevens die zij zelf hebben ingegeven, waaronder naam en e-mailadres, opgeslagen met het oog op hun aanmelding en hun gebruikscomfort bij het ingeven van commentaren.
Commentaren die u hebt ingegeven bij artikels op deze weblog, worden samen met de door u opgegeven naam en e-mailadres opgeslagen met het oog op publicatie.
Van elke pagina-opvraging wordt het IP-adres van de opvrager gedurende maximum 6 maanden opgeslagen met het oog op het monitoren van de technische performantie en de beveiliging van deze weblog.

De verwerking en opslag van deze gegevens verloopt geheel automatisch. Wij geven noch verkopen uw persoonsgegevens aan derden.

Cookies

Deze weblog slaat volgende cookies op in uw webbrowser:

Wanneer u ooit commentaar ingevoerd hebt op deze weblog, dan wordt de naam die u daarbij gebruikt hebt, alsook het e-mailadres, opgeslagen in een cookie, zodat u deze gegevens de volgende keer niet meer hoeft in te vullen.
Cloudflare, een content delivery network, bewaart een unieke identificator in een cookie met het oog op het beveiligen van deze weblog, in het bijzonder voor de bescherming tegen DDoS (distributed denial of service) aanvallen.
Onestat, een bezoekersteller, slaat informatie op in twee cookies met het oog op het verzamelen van bezoekersstatistieken.

Gegevens inkijken, aanpassen of verwijderen

Geregistreerde gebruikers zijn in staat om zelf een aantal van de met hun persoon verbonden opgeslagen gegevens in te kijken en aan te passen. Voor alle andere gevallen kunt u uw verzoeken via e-mail richten aan luc.van.braekel@gmail.com. Verzoeken worden binnen de vier weken behandeld. Bij verzoeken betreffende gevoelige informatie behoud ik mij het recht voor om een rechtsgeldig bewijs van identiteit van de verzoeker op te vragen.

Gezondheidszorg in Noord- en Zuid-Europa

LVB — Thu, 29 Dec 2016 17:33:16 +0000

Op het gebied van gezondheidszorg bestaan er in Europa twee opvattingen. De eerste opvatting gaat ervan uit dat alleen artsen de geneeskunde kunnen uitoefenen en zieken behandelen, zij het dat er uitzonderingen worden gemaakt voor enkele beroepsgroepen die ook medische of paramedische handelingen mogen verrichten. Afgezien daarvan is de beoefening van de geneeskunde verboden. Dit is de opvatting in Zuid-Europa, Frankrijk, België en Luxemburg. (...)

De tweede opvatting, die domineert in de landen van Noord-Europa, gaat uit van een tegenovergestelde benadering: iedereen die dat wenst, kan de geneeskunde beoefenen, maar bepaalde handelingen mogen uitsluitend verricht worden door artsen. (...)

Het Europees Parlement wordt geconfronteerd met deze tegenstrijdige toestand, waarin een behandelaar die in één land officieel erkend wordt, in een ander land van de EU aangeklaagd kan worden voor het onwettig uitoefenen van geneeskunde. Deze vervolging is in strijd met het Verdrag van Rome.

Dat bovendien de Belgische ziekenfondsen wel dekking bieden voor osteopathie, chiropraxie, acupunctuur, homeopathie en kruidengeneeskunde in hun aanvullende verzekeringen kan een zekere vorm van fout te interpreteren erkenning geven aan deze alternatieve behandelingen.

Michel Bafort in EOS, september 2016

Zigeuners in het Europa van de 15e eeuw

LVB — Thu, 29 Dec 2016 17:21:59 +0000

De zigeuners die in de zomer van 1427 bij de Franse hoofdstad opdoken, beweerden dat ze bekeerde christenen waren uit "Neder-Egypte". Hun bekering was het gevolg van de verovering van hun land door de christenen. Toen de "Saracenen" hun land opnieuw veroverden, verzaakten ze aan hun nieuwe geloof, tot de herovering door de Duitse keizer en de koning van Polen. Als straf voor hun religieuze wispelturigheid, moesten de zigeuners van de paus zeven jaar de wereld rondreizen, zonder in een bed te slapen. De paus zou wel voor aanbevelingsbrieven gezorgd hebben, zodat hun groep ondersteund kon worden door aalmoezen.

Volgens een variant op dit verhaal was de zevenjarige pelgrimstocht een straf omdat de Egyptenaren Maria en haar kind geweigerd hadden te herbergen tijdens hun vlucht naar Egypte.

Het is duidelijk dat veel van deze verhalen volledig uit de lucht gegrepen waren. Daarbij werd misbruik gemaakt van de goedgelovigheid van de late middeleeuwers. Ter verdiging van deze naïviteit moet worden opgemerkt dat in West-Europa in deze periode wel meer zonderlinge figuren op tocht waren, waarvan sommigen effectief op de vlucht waren voor de Turken.

Bovendien gaven de titels van hertogen en graven, waarvan de hoofdmannen van de zigeuners zich bedienden, de indruk dat het hier om een soort van zwervenda adel ging, wat de geloofwaardigheid van de Egyptenaren verhoogde. (...)

Hendrik Callewier in "Uit het land van Pape Jan: zigeuners, vluchtelingen en andere exotische bezoekers van middeleeuws Kortrijk", in "de Leiegouw", jaargang 58 aflevering 2, 2016.

Het succes van desinformatie

LVB — Fri, 02 Dec 2016 23:59:07 +0000

Laten we eens kijken naar enkele gegevens om te illustreren hoe succesvol de pro-Kremlin propaganda is in het exploiteren van de angsten van onze burgers. De helft van het Tsjechische publiek denkt dat de honderdduizenden Syrische vluchtelingen die in Europa zijn, de verantwoordelijkheid zijn van de Verenigde Staten. 28% van de Tsjechen denken dat de Russische militaire interventie in Syrië helpt om de Europese vluchtelingencrisis op te lossen, terwijl in werkelijkheid de Russische militaire acties duizenden mensen ertoe dwingen om uit hun huizen te vluchten in Syrië.

Niemand pleit voor censuur. We moeten gewoon de vijandige desinformatiecampagnes benoemen en aan het licht brengen. Die campagnes hebben een gemeenschappelijk doel met onze eigen extremisten: ons democratisch systeem ondermijnen. Ongeacht of het nu het Kremlin, zijn bondgenoten, of ISIS is, het is onaanvaardbaar. Wij moeten onze soevereiniteit herstellen en systematisch vijandige desinformatie-operaties uit onze landen verdrijven.

Tomáš Prouza, Tsjechisch staatssecretaris vooor Europese Zaken, op Euractiv.com, naar aanleiding van een resolutie van het Europees Parlement tegen propaganda van het Kremlin en ISIS.

Internet en censuur als wapen

LVB — Tue, 04 Oct 2016 20:08:50 +0000

Ik heb veel wapens gezien in mijn carrière. Maar dat internet... Ik kan er niet bij. Zo snel, zo'n bereik!

Een hogere militair in de fictieserie "Cordon" op VTM, 3 oktober 2016.

In het verleden werkte censuur door het blokkeren van de informatiestroom. In de eenentwintigste eeuw werkt censuur door de mensen te overspoelen met irrelevante informatie. (...) In de Oudheid betekende macht dat je toegang had tot informatie. Vandaag betekent macht dat je weet wat je mag negeren.

Yuval Noah Harari, "Homo Deus: A Brief History of Tomorrow"

Trump is geen patriot

LVB — Mon, 25 Jul 2016 03:02:00 +0000

Onder Obama werd Amerika minder vrij, meer gereguleerd, en minder gebonden aan grondwettelijke normen. En ik vind dat zijn buitenlandse politiek Amerika minder veilig en de wereld chaotischer gemaakt heeft.

Maar wat Donald Trump donderdag deed in zijn aanvaardingstoespraak op de Conventie, in zijn poging om het contrast tussen hemzelf en Obama's opvolger Hillary Clinton te schetsen, was schokkend, zelfs voor de shock-jock van de presidentskandidaten. Het was een uitbarsting van anti-Amerikaans sentiment en Spengleriaanse wanhoop, die misschien past in zijn eigen politieke marketing, maar niets minder is dan afstotelijke laster tegen deze Verenigde Staten. (...)

Amerika in 2016 is nog altijd Amerika. Het is nog altijd de prachtigste, nobelste, vrijste, rechtvaardigste samenleving die de wereld ooit gekend heeft, en een lichtend baken van hoop voor de wereld. Als daar een karikatuur van gemaakt wordt, als dat wordt afgebroken, als aan zijn volk wordt verteld door één van de twee mensen die de komende vier jaar in het Witte Huis zouden kunnen zitten, dat ze leven in een barbaarse en hopeloze dystopie waaruit ze gered moeten worden door een sterke hand, in plaats van dat ze in een prachtig land leven waar een paar zaken ontspoord zijn die terug op de sporen moeten gezet worden - de persoon die zoiets doet, is zich te buiten gegaan aan een zeer onpatriottische daad van retorische schande.

John Podhoretz op Commentary.com, 22 juli 2016

Hoe werkelijk is de werkelijkheid?

LVB — Thu, 17 Mar 2016 21:33:32 +0000

Een gastcolumn van Claudia Beurghs.

Wat fascineren de media ons. Als er iets gebeurt, weten we het meteen. Hoe spectaculairder het nieuwtje, des te groter de aantrekkingskracht die het op ons uitoefent. We kénnen de wereld. Lang leve de media!

De media geven de hedendaagse wereld weer. Meer nog, zonder media zou de wereld onzichtbaar blijven voor het merendeel van de mensen: al gaan we nog zo veel op reis, het meeste wat we zien van de wereld, zien we via kranten, tijdschriften, televisie en internet.

Bovendien, de media ‘kraken of maken’ een land. Staten in oorlog krijgen een uiterst negatieve stempel, waardoor ze in moeilijkheden komen om zich te ontwikkelen, zowel op economisch, politiek als sociaal vlak. Eens er belangen mee gemoeid zijn, blijft gewoon nieuws niet langer gewoon.

Onveiligheidsgevoelens sluiten nauw aan bij wat de media ons voorhouden. In elk geval staat het vast dat de machtige media doelbewust angst voor criminaliteit creëren om politieke of andere verborgen belangen te dienen. Denk maar aan de al te uitvoerige verslaggeving omtrent de aanslagen in Parijs. We mogen niet bang zijn, en toch trachten de media ons voortdurend angst in te pompen. Bovendien krijgt Molenbeek, en bij uitbreiding het hele land, de genoemde stempel opgedrukt.

Nemen we verder de politiek: hier blijkt het erg belangrijk wat er gezegd wordt, maar vooral ook wat er géén vermelding krijgt.

Objectieve selectiviteit?

Media staan of vallen met de vermeende objectiviteit. Immers, de lezer heeft geen boodschap aan enig persoonlijk gevoel van de kant van de journalist. Deze objectiviteit kunnen media m.i. echter niet bereiken. Een subjectieve inkleuring geven, het lijkt typisch menselijk. Geen nieuwtje laat ons onberoerd, er komen gevoelens bij kijken, al dan niet bewust vellen we een oordeel. Hoewel we van journalisten dan toch een zekere objectiviteit vragen, zijn zij tevens mensen.

Mathew Ingram is gewezen schrijver bij GigaOm.com, één van de belangrijkste technologische blogs in de VS, en bij de krant The Globe and Mail. Hij schrijft over de media en de evolutie ervan. Daarbij ziet hij het filteren van informatie als de fundamentele taak van de journalist.

Binnen de gemaakte selectie leggen de verslaggevers nog hun eigen accenten. Bovendien heeft een conflict meerdere dimensies, waardoor er misschien helemaal geen universele waarheid bestaat. Als we een kant kiezen, is dit de juiste? Zelfs de meest waarheidlievende reporter vertekent dus het beeld. Schuift hij zijn blik, en daarmee eveneens de focus, een meter op, dan ziet hij misschien wel een heel ander gegeven.

Kortom, er bestaat geen universele waarheid. Daarbij rijst de vraag of er überhaupt een waarheid bestaat. Als zij al bestaat, schiet onze menselijke geest hoe dan ook tekort om ze te vatten.

De invulling van de werkelijkheid

Taal vormt het medium van de media. Taal op zich maakt al een interpretatie uit. Bij media gaat het net zo goed om een persoonlijke gewaarwording als verwerking van een waargenomen prikkel. Dat toonde fotograaf Jimmy Kets prachtig aan met zijn foto’s van het lege Brussel, in het kader van de lockdown in november. Deze vergelijking van de media even met de fotografie gaat ook ruimer op: afhankelijk van zoom, moment en keuze van centrale onderwerpen in combinatie met de eigen opvoeding, opleiding, fantasie en angsten, kan de waarheid op tientallen manieren beleefd worden. Liefst kiezen we daarbij zelf de invulling die we aan feiten geven. Toch bepaalt de redactie deze invulling al voor ons. We kiezen voor een bepaalde krant, eerder op sensatie dan wel op ‘kwaliteit’ gericht. We kijken naar de openbare omroep of naar commerciële stations. Ergens kiezen we dus inderdaad zelf, maar om de filter kunnen we niet heen.

Volatiliteit kenschetst de media eveneens. Er gebeurt zoveel op deze aarde dat het onmogelijk wordt één topic te blijven opvolgen. Dit betekent niet dat het topic opgehouden heeft te bestaan, dat alles plots peis en vree is. Over pakweg de burgeroorlog in Syrië bleven we lange tijd wel geïnformeerd, doch hier traden oorlogsmoeheid of oorlogsgewenning op de voorgrond. Alweer een bom, we horen het zo vaak dat we het uiteindelijk niet meer horen. De oorlog verwerd dus tot ruis tegen de achtergrond. En dan valt het meteen op hoe de aandacht terugkeert na de Parijse aanslagen, wanneer het karakter van ver-van-mijn-bed verdwijnt en Jan met de pet zich bedreigd voelt.

Tegenover alle oorlogsgruwel staat goed nieuws. Ook hier treedt een probleem naar voren: de sensatie wint het in de media van de informatie. Veel sensatie valt er echter niet te halen in positieve ontwikkelingen. De volksmond zegt ‘geen nieuws is goed nieuws’. De media keren dit gezegde moeiteloos om: goed nieuws is geen nieuws.

Leugens

De waarheid valt met twee adjectieven te omschrijven: alomvattend en grotendeels onzichtbaar. Media tonen enkel het zichtbare en vormen een welomlijnde momentopname. Minstens daarom is journalistiek in zekere zin altijd een leugen. Mensen die van de media een soort waarheid verwachten, vallen dus ontzettend naïef uit.

De media betekenen, zoals gesteld in de inleiding, onze grote en zelfs enige bron van informatie. Zodoende kunnen we ze niet negeren. Toch. De filter bestaat in elk geval en we kunnen zelf niet overal tegelijk opduiken om aan eigen nieuwsgaring te doen, we kunnen wel kritisch omgaan met de ons voorgeschotelde informatie en verschillende media combineren.

Claudia Beurghs

Britten willen geen post-nationale EU

LVB — Sun, 17 Jan 2016 08:00:08 +0000

Veel continentale Europeanen zijn voor de EU omdat ze daarin de beste garantie en bescherming zien tegen de dreiging van oplevend, agressief nationalisme. Maar de Engelsen hebben een hele andere geschiedenis. Europeanen denken: nooit meer nationalisme, want anders krijgen we nieuwe Hitlers. Engelsen leren op school dat ze juist dankzij hun nationalisme Hitler konden verslaan. Ze zien dus ook gewoon de noodzaak niet van post-nationale politieke integratie. Vandaar ook dat ze de EU beschouwen als een economisch en niet als een politiek of cultureel project.

Joris Luyendijk in The Guardian, 11 januari 2016, en De Standaard, 13 januari 2016.

Religieus extremisme en achterafgoderij

LVB — Sun, 03 Jan 2016 10:43:03 +0000

De bochten waarin sommige commentatoren zich wringen om andere motieven te vinden dan religieuze waanzin, zijn soms verbluffend. Het gevaar is dat zo'n illusie leidt tot een verkeerde inschatting van de situatie, en een verkeerde diagnose.

Wie bijvoorbeeld denkt dat we met rust zullen worden gelaten als we ons niet langer met het Midden-Oosten bemoeien, dwaalt. De Canadese journalist Graeme Wood heeft in The Atlantic overtuigend aangetoond dat veel van wat IS doet compleet onbegrijpelijk is, behalve in het licht van een geloof in een nakende eindtijd en het hiernamaals. Pas wanneer we dat inzien, kunnen we een juiste strategie uittekenen om IS te bekampen. (...)

Maar liberale gelovigen doen alsof hun progressieve lezing [van religieuze teksten] er altijd is geweest. Moderne christenen vinden het bijvoorbeeld vanzelfsprekend dat het scheppingsverhaal niet letterlijk is bedoeld, terwijl die visie tot voor kort de norm was. 'Achterafgoderij' maakt gelovigen blind voor de voor de hand liggende lezing van hun heilige teksten en voor de kracht van religieuze overtuiging.

Maarten Boudry, geïnterviewd door Dieter De Cleene naar aanleiding van zijn boek "Illusies voor gevorderden. Of waarom de waarheid altijd beter is.", in Eos, januari 2016

Drogredenen tegen Latijn op school

LVB — Sun, 27 Dec 2015 15:46:16 +0000

Van wetenschapscommunicatoren verwachten we dat ze zich met logisch coherente redeneringen tot hun publiek richten. Een voorbeeld van het tegendeel is een recent betoog van VRT-wetenschapscommunicator Lieven Scheire over Latijn op de middelbare school. "Latijn in het secundar, dat slaat eigenlijk nergens op", tweette hij afgelopen voorjaar naar aanleiding van een artikel in de krant De Standaard.

Enkele dagen later lichtte hij in het programma Hautekiet op Radio 1 zijn standpunt toe. Scheires argumentatiestrategieën in dit radio-interview bieden een kristallisatie van drogredenen (of denkfouten?) die wel vaker worden gebruikt om Latijn in schoolcurricula aan te vallen. Zelden worden ze herkend.

Scheires argument waaruit moest blijken dat Latijn niet thuishoort in ons onderwijs, was dit: de richting Latijn, die 'gigantisch veel tijd' ('duizend uren') in beslag neemt, is een 'heel specialistische studie' en past daarom niet in de algemene vorming die we met onze humaniora nastreven.

Nog los van de vraag hoe specialistisch Latijn is (is wiskunde of Frans minder specialistisch?), houdt deze redenering formeel geen steek. Ze is een schoolvoorbeeld van een compositie- en divisiedrogreden: eigenschappen van delen van een geheel worden zonder meer toegeschreven aan het geheel zelf, of omgekeerd. (...)

Zijn impliciete (maar foutieve) aanname is dat in een onderwijssysteem gericht op algemene vorming ook elk individueel vak algemeen is of moet zijn. Latijn is dat niet, stelt hij, en dus moet het eruit. Dat klopt uiteraard niet: ons onderwijssysteem kan algemeen vormend genoemd worden omdat het vele diverse vakken aanbiedt, niet omdat elk vak algemeen van aard is. (...)

Koen De Temmerman in "Latijn op school - Schijnredenen ontmaskerd" in Eos, oktober 2015

Jack Wheeler op de Poolse televisie

LVB — Fri, 25 Dec 2015 22:48:38 +0000

(...) Toen we zwak waren, met Vietnam, Watergate, Jimmy Carter, begon de Sovjetunie aan zijn imperium-mars. Ze namen minstens 14 “kolonies” over, van Congo-Brazzaville in 1969 tot Afghanistan in 1979.

Poetin doet momenteel hetzelfde. Amerika is zwak, we hebben een zwakke president die zijn land niet wil verdedigen, een Jimmy Carter op stelten. En dus zijn ze weer met hun mars bezig.

Wat de heer Poetin moet begrijpen, is dat er een zeer goede kans bestaat dat dit niet zal blijven duren. Als Amerika een president kiest die gelijkaardig is als Ronald Reagan, dan is zijn spel uit. Het is makkelijk om een politiek te starten die maximaal gebruik maakt van de kwetsbaarheden van Rusland, zoals Ronald Reagan de kwestsbaarheden van Sovjet-Rusland maximaal benutte. Rusland is virtueel failliet, het zit in een recessie, het heeft alleen gas en olie, en fracking is dat aan het vernietigen. Er zijn te veel centrifugale krachten in Rusland. Ik geef één voorbeeld: Siberië. Er is een zeer goede kans dat het oostelijk deel van Siberië, ten oosten van het Bajkal-meer, over twintig jaar eigendom van China zal zijn. (…)

Zoveel journalisten, zoveel politici, in Oost-Europe, in heel Europa, in Brussel met de EU, staan op de loonlijst van het Kremlin. Het is hetzelfde als wat de Saoedi's doen: de Saoedi's zetten iedereen die ze kunnen op hun loonlijst, niet om Israël zwart te maken, maar zeg niks negatiefs over de Saoedi's. Daarom hoor je zo weinig negatiefs over de Saoedi's in de belangrijke media. Hetzelfde met het Kremlin: al die mensen staan op hun loonlijst, en dan word je verondersteld om Rusland steunen, Poetin steunen, of op zijn minst niets negatief zeggen. Zeg niet dat Poetin een imperialist is omwille van wat hij in Oekraïne of elders doet. Het is zeer belangrijk voor uw kijkers om te begrijpen dat dit overal gebeurt, en dat zoveel media op de loonlijst van het Kremlin staan. Met Republika is dat niet het geval, en daarom ben ik hier. (...)

Jack Wheeler, geïnterviewd op de Poolse Telewizja Republika, 15 december 2015.

De informatie-oorlog van het Kremlin

LVB — Tue, 17 Nov 2015 01:52:33 +0000

In tegenstelling tot de vroegere Sovjet-propaganda doet de Russische informatie-oorlogsvoering niet aan ruwe promotie van de agenda van het Kremlin. Zij is er integendeel op gericht om te verwarren, te bedwelmen en te verstrooien. In de woorden van Peter Pomeranzev en Michael Weiss heeft het hedendaagse Rusland informatie tot wapen gemaakt, door van de media een arm te maken van machtsprojectie door de staat. (...) Russische informatie is er niet op gericht om antwoorden te bieden, maar om twijfel te zaaien, onenigheid te veroorzaken en, uiteindelijk, te verlammen. (...)

De hoofdboodschap van RT en gelijkaardige media in andere landen is tegelijk eenvoudig en verkeerd: dat de Verenigde Staten bezig zijn met een zelfzuchtige en meedogenloze poging tot wereldheerschappij, en dat bijgevolg alles wat Rusland, of welk ander land dan ook, kan doen om daar weerstand tegen te bieden, lovenswaardig en gerechtvaardigd is. De fundamenten van de Euro-Atlantische veiligheid, zoals de uitbreiding van de NAVO naar de voormalige communistische landen, worden als hypocriet en onrechtvaardig bestempeld. Deze landen zijn marionetten van de Verenigde Staten, worden bestuurd door gewetenloze elites, zijn op het hysterische af russofoob, en nemen het belang van hun bevolking niet ter harte. De propaganda verwerpt elke kritiek op het gedrag van Rusland als ofwel verzonnen, ofwel het resultaat van twee maten en twee gewichten, vooroordelen en eigenbelang. (...)

Zoals recent onderzoek van NGO's als Telekritika in Oekraïne en de Open Estonia Foundation in Tallinn aantoont, komen kijkers die zowel Kremlin als niet-Kremlin media ontvangen, ertoe om niemand meer te vertrouwen - hoewel ze toch eerder naar de Kremlin-bronnen neigen, omdat ze "er beter uitzien" (lees: duurder ogen). (...)

Deze desinformatie met zwaarwichtige officiële weerleggingen beantwoorden, zou zelfs in de kaart van Rusland kunnen spelen. (...) Het oude spreekwoord, "geloof niets zolang het niet officieel ontkend is", past perfect in het Russische scenario.

Edward Lucas en Ben Nimmo in "Information Warfare: What Is It and How to Win It?", CEPA Infowar Paper No. 1, november 2015 [PDF]

Ondergang van Merkel is een kwestie van weken

LVB — Sun, 15 Nov 2015 00:45:39 +0000

[Angela Merkel] heeft een historische fout gemaakt in de asielcrisis, en ze durft ze niet recht te zetten, waardoor de fout alleen maar erger wordt. Ik las in de Zürcher Zeitung dat dit haar politieke ondergang wordt. Ik geloof dat ook. Ze heeft haar eigen graf gegraven. Ze heeft nog de keuze om er zelf in te springen of om er zich in te laten duwen. Ofwel gaat ze door het stof, met excuses op tv en dan is ze politiek dood, ofwel schuift Schaüble haar opzij. Dat is nog een kwestie van weken. En waarom? Omdat Merkel in elke vluchteling een sukkelaar ziet die ze wil helpen. (...) Sorry, maar dat is gewoon slechte politiek. Ik sta niet te dansen op haar graf. Maar als politiek leider moet je onverbiddelijk kunnen zijn. Ik zou me daar niet lekker bij voelen, als een heel continent gegijzeld wordt door een persoonlijke emotionele gewetensknoop. (...)

Weet u wat het nettoresultaat van het Merkelianisme zal zijn? Dat iedere onderbouw van verdraagzaamheid en solidariteit zal worden weggeslagen. Moet Marine Le Pen dan echt eerst president van Frankrijk worden, voor deze waanzin stopt? Wij laten iedereen binnen omdat het zogezegd moet. Dat is gewoon krankzinnig. Je kunt van migratie een succesverhaal maken als je de gezonde mix tussen actieve en passieve migranten goed bewaakt. Niet als je de deuren wijd openzet, en dan begint na te denken wat je met die mensen gaat aanvangen. (...)

Ik sluit niet uit dat we over een aantal verworvenheden opnieuw debatten zullen moeten voeren. Over gendergelijkheid, over homoseksualiteit... Je voelt dat schuiven. Het is een groot taboe om vast te stellen dat daar een etnische component aan zit. Wie zijn die mensen die homo's aanvallen en vrouwen aanspreken op hun zedigheid? Zeker in de steden is er zich een bepaalde vorm van apartheid aan het nestelen. We moeten het vermogen terugwinnen om te zeggen wie we zijn. Wij blinken uit in zelfschaamte en zelfontkenning. Links is gewoon de weg kwijt. Waar is de tijd van Hugo Claus die de kap van de nonnen wilde aftrekken? Nee, nu is de boerkini toppie. Het verhaal van links is het verhaal van 'weg met ons'. Het is het monopolie geworden van rechts om te zeggen dat we in een verlichte samenleving willen blijven wonen. Ik vind dat ironisch.

Bart De Wever, geïnterviewd door Bart Eeckhout en Jonas Muylaert in Zeno, bijlage bij De Morgen, 14 november 2015

De Noordpool, everzwijnen en Islamitische Staat als risicofactoren

LVB — Sat, 14 Nov 2015 20:11:25 +0000

[Als u een lijstje zou opstellen van drie conflicten die echt riskant zijn voor de wereldorde, hoe ziet dat lijstje er dan uit?]

Ik zou op de eerste plaatse de Zuid-Chinese en Oost-Chinese Zee plaatsen. Dat lijkt mij op dit ogenblik de potentiële brandhaard die het meest acuut is. Ten tweede zou wat mij betreft Oekraïne zijn. Dat is niet te verwonderen. En ten derde... dan heb ik toch wat moeite om in te schatten welke breuklijn een mondiaal effect zou kunnen hebben. Ik denk dat je heel veel lokale breuklijnen hebt, maar buiten die twee...? Weet je wat je er ook zou kunnen bijnemen? De race naar de Zuidpool, euh, de Noordpool, de race om energie, de race om grondstoffen. Ik denk dat je dat erbij kan nemen.

[Wat veel mensen zal verbazen is dat Islamitische Staat in uw lijstje niet voorkomt?]

Nee, omdat wij de Islamitische Staat als gevaar overschatten. Islamitische Staat is geen gevaar voor ons. Islamitische Staat is geen existentieel risico voor ons. Islamitische Staat, of Daesh, zoals men dat in de regio noemt, die is van vitaal existentieel belang voor de betrokken bevolking in Syrië en Irak, maar in godsnaam, dat is toch niet voor ons een bedreiging! Kijk naar de cijfertjes. Hoeveel doden zijn er gevallen door politiegeweld, in de afgelopen 20 jaar, en vergelijk dat met het aantal doden door aanslagen door jihadistische groepen.

Prof. Rik Coolsaet, geïnterviewd door Rik Delhaas in Bureau Buitenland op de Nederlandse VPRO-radio, 13 augustus 2015 [audio, licht-satirische video-montage]

Het is misschien een heel domme of dwaze vergelijking, maar de afgelopen tien jaar zijn er meer Belgen omgekomen in een botsing op de autowegen in Wallonië met everzwijnen en herten, dan in terroristische aanslagen.

Prof. Rik Coolsaet, geïnterviewd door Bart Schols in het VRT-programma De Afspraak, 14 november 2015

Leg andersdenkenden niet het zwijgen op, maar ga ermee in discussie

LVB — Thu, 12 Nov 2015 13:58:51 +0000

Het zijn niet alleen de mensen die boos zijn omdat universiteiten te links zijn, die een probleem hebben. Soms zijn er mensen op universiteitscampussen die links zijn, en die het zelfs op een aantal punten met mij eens zijn, die soms niet luisteren naar de andere kant, en ook dat is een probleem. Ik heb gehoord over campussen waar een gastspreker ongewenst is omdat die te conservatief is, of ze willen geen boek lezen als het taalgebruik te beledigend is voor zwarten, of op één of andere manier een minachtend signaal uitzendt naar vrouwen. Ik moet jullie zeggen: ik ben het daar ook niet mee eens. Ik ben het er niet mee eens dat als je universiteitsstudent wordt, je vertroeteld en beschermd moet worden tegen andere standpunten. Ik denk dat je in staat moet zijn om een discussie te voeren met iedereen die iets zegt waar je het niet mee eens bent. Maar je mag hen niet het zwijgen opleggen door te zeggen: u mag hier niet komen, want ik ben te gevoelig om te luisteren naar wat je te zeggen hebt. Dat is ook niet de manier waarop we iets leren.

Barack Obama in een discussie op de North High School in Des Moines, Iowa, 14 september 2015.

Wie is vragende partij voor vrijheid van meningsuiting?

LVB — Mon, 09 Nov 2015 21:09:24 +0000

De vraag naar vrijheid is verhuisd van links naar rechts. Vroeger wilde vooral links vrijheid van spreken. Tegen de macht, het establishment, de monarchie, de kerk. Vandaag moet vooral rechts vechten voor die vrijheid, omdat links de focus legt op de mogelijke slachtoffers van al die meningen: het publiek, en dan vooral minderheden. Vroeger moest de spreker beschermd worden, vandaag de lezer en de luisteraar.

Koen Lemmens, geïnterviewd door Joël De Ceulaer in Knack, 4 november 2015

De Standaard zaait haat tegen de helft van de Amerikanen

LVB — Sun, 08 Nov 2015 14:21:55 +0000

De helft van de Amerikanen zijn dus normale wereldburgers die bezig zijn met kwesties als worstelen met jezelf, verantwoord ouderschap, moderne wetenschap, burgerrechten. De andere helft zijn bekrompen pummels die zweren bij God en geweer en die opgroeien in het vaste geloof dat hun land the greatest country on earth is.

Zeven van de acht Oscarkandidaten bedienen de eerste helft; American sniper is er voor de tweede helft. Voor de mensen die zwelgen in een ‘je bent met ons of je bent tegen ons’wereldbeeld, en die bij het kraken van een kratje Budweiser graag horen dat de invasie van Irak géén vergissing is geweest.

Steven De Foer in zijn bespreking van de film American Sniper, in De Standaard, 24 februari 2015

Quiz: De Standaard beschrijft vandaag een land hier ver vandaan dat voor de helft (=50%) bestaat uit "bekrompen pummels". Welk land?

Maarten Boudry via Twitter, 24 februari 2015

VRT-hoofdredacteur: gebroeders Koch zijn een bende gangsters

LVB — Fri, 06 Nov 2015 17:33:16 +0000

[28:25] [Hoe reageerde Björn Soenens op 9/11]
Ik dacht eerst... ik was vrij optimistisch: dit is een signaal. Ik ben absoluut geen sympathisant van terreurdaden, maar de terreur was een wake up call voor Amerika. Die is natuurlijk compleet verkeerd geïnterpreteerd, het was eerder van: wij zijn gehavend, wij zijn aangeschoten wild, en wat doe je dan: domme dingen. En ze hebben domme dingen gedaan. Ze hadden evengoed kunnen tot een soort inkeer komen en dat had een heel ander beeld voor de wereld opgeleverd. (...)

[30:40] [Financiële crisis de schuld van Bush]
Doordat Bush zoveel geld heeft uitgegeven en daardoor minder middelen (daar zijn theorieën over) zijn toegespitst op financiële criminaliteit, heeft het systeem zichzelf bijna vernietigd. Wat Osama Bin Laden voorspelde: ik ga het kapitalisme vernietigen, is misschien niet gelukt, maar het was bijna gelukt omdat, ja, samen met die tijd van de strijd tegen de terreur, ook veel minder controle was op de financiële instellingen en structuren, waardoor het systeem bijna instortte zoveel jaren na 9/11.

[39:10] [Het prachtige verval van Amerika]
Ik hou van het verval van Amerika. Ik zit eigenlijk liever in een stadje als Biloxi Mississippi, waar je je ontheemd voelt, waar huizen nog dichtgetimmerd staan, zoveel jaren naar Katrina. (...) Daar zijn casino's waar je depressief van wordt. Ja, dat is een beetje de sfeer voor mij van Amerika: het verval, je eenzaam voelen, denken: ik wil naar iets groots, dan wil je meteen naar New York waar het leven bruist. Maar het grootste deel van Amerika is gewoon eenzaam en ontheemd.

[40:45] [Vervallen infrastructuur]
Eind negentiende eeuw: grote investeringen, publieke werken. Maar er is niks aan gedaan, onder meer ook door de Reagan-doctrine: we hoeven toch niet meer in publieke werken te investeren, de markt zal wel reguleren. Daardoor zie je overal verf afbladderen, bruggen in staat van verval. (...) Als er een orkaan overkomt, en er is zo'n grote schade, denken wij: wat een grote orkaan, wat een geluk dat wij die niet hebben. Maar die orkanen zijn niet zoveel groter dan de stormpjes die hier kunnen plaatsvinden. Maar alle elektriciteitsleidingen liggen daar nog bovengronds, dus als er iets afknakt, dan zitten er meteen tienduizenden mensen zonder stroom. Dat is het verschil. Het is gewoon nog niet aangepast aan de eenentwintigste eeuw.

[44:10] [Over de tv-serie "The Newsroom"]
Ze hebben het bijvoorbeeld in die reeks over de gebroeders Koch, eigenlijk een bende gangsters die financiering doen van obscure rechtse groepen die Obama willen ten val brengen. Die niet beursgenoteerd zijn, maar die enorm veel geld hebben, miljarden, plastic imperium, olie imperium. En zij hebben het daarover in die reeks, dus het gaat over de realiteit.

Björn Soenens, geïnterviewd door Chantal Pattyn in Pompidou op VRT radio Klara, 24 juni 2015 [audio, MP3]

Lees meer over Björn Soenens:

Kissinger over Vietnam

LVB — Sat, 19 Sep 2015 09:41:22 +0000

Ik heb een perceptie van [de oorlog in] Vietnam die niet overeenstemt met de perceptie van de meerderheid van de media over Vietnam. Ik denk dat wij in essentie onszelf verslagen hebben. Vietnam was een probleem was van de Amerikaanse ziel, en niet van de Amerikaanse prestaties. Tot we dit aanvaarden, zullen we de lessen van die periode niet leren. We beëindigden een oorlog vanuit deftige motiveringen, en we probeerden die oorlog te voeren vanuit beoordelingen die niet toepasbaar bleken te zijn op de situatie, omdat ze gesteund waren op Europese ervaringen. En met "wij" doel ik op de regeringen van Kennedy en Johnson. President Nixon probeerde ons uit die oorlog weg te halen, terwijl hij nu beschuldigd wordt de oorlog te hebben gerokken.

De enige beslissing die hij nam die de oorlog heeft gerokken heeft, is zijn weigering om in te gaan op de eis van de [Noord-Vietnamese] communisten, dat wij aan het begin van het vredesproces de regering van [Zuid-]Vietnam hadden moeten vervangen door een communistische regering, waarna wij onze troepen onder vuur hadden moeten terugtrekken. Dat waren de enige twee voorwaarden die hij geweigerd heeft. Als dat de oorlog verlengen is, dan zouden we het opnieuw doen.

Henry Kissinger, geïnterviewd door Niall Ferguson op de 2009 Freedom Awards, Washington DC, 8 oktober 2009.

Zorg dat je Europa kunt verlaten

LVB — Mon, 31 Aug 2015 03:12:15 +0000

[Staat de Europese beschaving op het spel?] "Dat is een te algemeen begrip. Wat is dat ook, de Europese beschaving? Wel bedreigt de crisis de erfenis van de Verlichting. We slagen er, met deze omvang van migratie, niet in om vluchtelingen met die achtergrond te integreren. Het zal niet lukken op korte termijn, niet op middellange termijn, en ik vrees ook niet op lange termijn. Ik raad iedereen aan om een plan B te voorzien. Sta klaar om te vertrekken. Zorg dat je Europa kunt verlaten, want ik geloof niet a priori dat we de problemen die op ons afkomen de baas zullen kunnen. Culturen kunnen worden verdrongen, bewijst de geschiedenis. De christenen in het MiddenOosten zijn verdreven. Wie zegt dat dit hier niet kan gebeuren? Nee, ik ben geen apocalypticus, ik zeg niet dat ik zal vertrekken, maar de fundamentele conservatieve insteek is lange termijn. Een conservatief denkt na over wat er met zijn kleinkinderen zal gebeuren."

Matthias Storme, geïnterviewd door Hans Cottyn in De Standaard, 29 augustus 2015